Door mijn stage binnen de RJJI ben ik zelfzekerder geworden én gegroeid als persoon

Weblog

Esmée Rooijmans is 19 jaar oud en zit in het derde jaar van haar hbo studie Integrale Veiligheidskunde bij de Hogeschool InHolland Rotterdam. In februari startte ze met haar stage binnen Team Veiligheid van de RJJI.

Hoe ervaart Esmée het stage lopen in Team Veiligheid? Een wereldje wat toch vaak wordt gezien als mannenwereld. Esmée vertelt hierover. 5 vragen, 5 antwoorden.

Vertel, hoe ben je bij de RJJI terecht gekomen?

“Nou, een jaar geleden was ik mezelf al aan het voorbereiden en oriënteren op mijn derdejaars stage. Het is uiteindelijk mijn ambitie om bij de recherche te werken, maar de wereld van detentie vond ik toch ook wel heel interessant. Via een kennis werd ik gewezen op de RJJI, een jeugdinrichting. Ik besloot te solliciteren en werd vrij snel aangenomen door John Ruts, Hoofd Veiligheid van de RJJI.”

En waarom sprak een jeugdinrichting je zo aan?

“Ik heb altijd al een fascinatie gehad voor verborgen werelden. Dat is een jeugdinrichting natuurlijk ook. Als buitenstaander krijg je vrijwel niets mee van wat er binnen allemaal gebeurt en hoe ze te werk gaan. Zodra je binnen bent, gaan alle deuren voor je open. Ik denk dat ik er in het begin misschien iets te nuchter in ben gestapt. Ik wist niet zo goed wat ik precies moest verwachten van een jeugdinrichting. Juist omdat je normaal gesproken zo afgesloten bent van dat wereldje. Je hoort wel eens over de delicten die volwassenen plegen waardoor ze in de gevangenis terechtkomen. Ik dacht dat het bij jongeren minder heftig zou zijn, maar niets is minder waar. Dat is soms wel een realitycheck. Dan besef ik dat we het eigenlijk toch wel goed hebben."

Hoe ziet een normale stagedag er voor jou uit?

“Dat verschilt echt per dag. Mijn werkzaamheden bestaan uit het verbeteren van het auditrapport Safety Security and Housing, daarnaast verricht ik een veiligheidsonderzoek voor mijn studie naar de veiligheidsprocedures.
Simpel gezegd is het SSH-auditrapport een veiligheidsrapport waarbij ik moet onderzoeken of de inrichting voldoet aan alle veiligheidspunten vanuit dit rapport. Dit doe ik voor alle drie de locaties. Inmiddels zijn er wat aandachtspunten uitgekomen waar ik een verbeterplan voor aan het schrijven ben. Daarnaast ben ik bezig met het harmoniseren van de procedures voor de drie inrichtingen. Ik neem alle veiligheidsprocedures van de drie locaties onder de loep, en probeer deze (waar ik dat kan) zoveel mogelijk op een lijn te krijgen. Naast mijn werkzaamheden draai ik ook diensten mee met de beveiliging en op de leefgroepen, dan ben ik overal en nergens en help ik mee waar mogelijk. Het is een leuke én leerzame afwisseling waar ik bewust voor heb gekozen. Als ik zelf ervaar hoe het er in de praktijk aan toe gaat, is het voor mij makkelijker om het vervolgens op papier uit te werken."

Klinkt alsof je het goed naar je zin hebt! Ze zullen wel blij zijn met jou?

“Dat hoop ik! Ik heb in ieder geval wel het gevoel dat ik mijn steentje bijdraag aan de verbetering van de veiligheid binnen de organisatie. Mijn leidinggevende John begeleidt me ook heel goed daarin. Vanaf het begin af aan heb ik me heel betrokken gevoeld bij de RJJI. Mijn collega’s beschouwen we me eigenlijk niet echt als stagiaire, maar als gelijkwaardige collega. Wanneer John dan aan het einde van een werkdag tegen me zegt; “Je bent weer lekker bezig geweest Esmée”, dan is mijn werkdag wel geslaagd!”

En hoe voelt het om als 19-jarige aan de slag te gaan in een “mannenwereld”. Want zo wordt de beveiligingswereld toch vaak gezien. Hoe kijk jij daar tegenaan?

“Ik moet zeggen dat ik me geen enkel moment onwennig heb gevoeld. Het is eigenlijk heel prettig om met mannen samen te werken. In het begin dacht ik wel eventjes van; oh wat zullen ze wel niet denken, een 19-jarige meid die meedraait in het veiligheidswereldje. Maar ik voelde me meteen heel erg welkom, alsof ik in een warm bad terecht kwam. Dit heb ik tijdens heel mijn stageperiode zo ervaren, en nog steeds! Misschien komt het ook doordat ik er vanaf het begin vol enthousiasme in ben gedoken en heb laten zien dat ik graag wil leren. Dan maakt het niet uit of je man of vrouw bent, je wordt beoordeeld op hetgeen wat je doet! Ik heb de laatste maanden zoveel kennis opgedaan, dat ik het gevoel heb dat ik steeds meer kan meepraten met bepaalde veiligheidsstukken. Daardoor ben ik ook zelfzekerder geworden en gegroeid als persoon. Meer kan ik me niet wensen.”